Home Over Agenda Archief Media Inschrijven concertagenda Stichting Contact

Archief

JINJAZZ@LUX - Christoph Stiefel Inner Language trio (CH)

maandag 04 mrt 2013

LUX Mariënburg 38-39 Nijmegen

JINJAZZ@LUX - Christoph Stiefel Inner Language trio (CH)


Christoph Stiefel Trio (foto: Marco Zanoni)

Najaar 2009 trad Christoph Stiefel al eens met zijn Inner Language Trio op bij de JIN. Een concert dat de luisteraars toen verbijsterde en meesleepte door energie, schoonheid en gedrevenheid. Oktober 2012 kwam de nieuwe cd “Inner Language Trio Live” uit en deze wordt nu gepresenteerd tijdens een kleine tournee in Holland.

Bezetting

Christoph Stiefel piano
Arne Huber bass
Kevin Chesham drums


Over de cd: Inner Language Trio Live

"Highly independent chamber music, which turns out to be great art," "... belongs to the most exciting jazz piano has to offer at the time," "grandiose – world-class audio experience!" ... These and similar phrases circulate the music press at the moment, when Christoph Stiefel and his Inner Language Trio are reviewed.
Many years Christoph Stiefel has been dealing intensively with displacement and superposition of rhythmic patterns, inspired by a compositional technique from the Middle Ages, Isorhythms, which he manifested in his own trio since 1990. In the new line up he is supported by two equally talented musicians of a younger generation: Arne Huber on bass and Kevin Chesham on drums.
The Inner Language Trio moves between precision and unleash in a modern jazz piano trio sound that produces irresistible rhythmic energy. A music unfolds, that is both complex and simple, intellectually and emotionally, abstract and sensual.
Stiefel is also a fluid and articulate improviser and the performances on Inner Language Trio Live display a remarkable level of group interaction and empathy. .. the music here is a thrilling, exuberant and purposeful demonstration of his abundant talents.”
- Dan Paton, London January 2012

Het Inner Language Trio

Uit besprekingen van Christoph Stiefels ‘Inner Language’ Trio komt een beeld naar voren van een pianotrio van gelijkwaardige leden, die gebruik maken van 88 toetsen, 4 snaren en een drumset. Zij voeren een geraffineerd gesprek dat aansluit bij het niveau van bijvoorbeeld het Esbjörn Svensson Trio of Keith Jarrett, zonder zich daarin echter te verliezen. Want het trio beweegt zich vrijmoedig in zijn in bijna 20 jaar voor zichzelf ontwikkelde ruimte van minimalistische ritmes, high energy jazz en grooves met een kalme en lyrische klank.
De taal die de drie muzikanten zo spreken, is zowel homogeen als individueel, intellectueel maar ook emotioneel, tegelijkertijd bedachtzaam en spontaan van aard. Onmiskenbaar complexe en toch verfrissend heldere muziek, een samenspel met technische ankers die teruggaan tot in de 14e eeuw, dat opmerkelijk actueel is.

In 1990 richtte Christoph Stiefel zijn eigen jazzquartet op, dat later verder ging als trio, het Christoph Stiefel Inner Language Trio. De benaming van het trio verwijst naar de ideeën van Lev Vygotski, een Russische psycholoog en filosoof die kort na WO I zijn linguïstische gedachten formuleerde. Hij vulde het toentertijd algemeen geaccepteerde concept over taal en denken (taal is de expressie van wat wij 'van binnen' al denken, wij zijn zoals we spreken) aan door het om te draaien (ons denken wordt – tevens - opnieuw gestructureerd wanneer wij het in taal uitdrukken, en onze identiteit wordt dus gecompleteerd door deze ‘innerlijke taal’).
Het belang van dat inzicht ligt voor het trio in de toepassing ervan op de muzikale taal waarmee het zichzelf op het podium zet. Op die manier zijn ongebruikelijke zienswijzen ontwikkeld: “De innerlijke taal van een muzikant is zijn muzikale visie, zijn muzikale identiteit –niet alleen hoe hij muziek máákt maar ook hoe hij muziek hóórt, dat wat in zijn persoonlijke en muzikale kosmos de ruimte krijgt omdat het van belang is”, of “De innerlijke muzikale taal van de drie leden van het trio leidt tot een zeer subtiele onderlinge aanvulling, luisteren naar elkaar, contrastering en verbondenheid. Alle drie spreken ze hun eigen taal, zonder dat een van hen de anderen domineert. Gebaseerd op de middeleeuwse compositietechniek van de isoritmiek ontstaat een spannend, modern en doorwrocht netwerk van ritmische en melodieuze lagen, met fascinerende verdichtingen en wervelende grooves als resultaat. Het hart van de muziek blijft echter primair poëtisch”.


Jazzenzo, 11 februari 2012

Mischa Beckers: Concertrecensie. Christoph Stiefel Inner Language Trio, ’t Schuttershof Middelburg, 8 februari 2012. beeld: Eddy Westveer
Isoritmische groovetrein dendert door ‘t Schuttershof


De Zwitserse pianist Christoph Stiefel startte in 1980 de funkband Stiletto. Hij bekwaamde zich steeds meer in fusion en jazz en formeerde, na een verblijf van vijf jaar bij Andreas Vollenweider, zijn eigen jazztrio en –kwartet. Stiefel ontwikkelde een eigen muzikaal concept. Hoe dat uitpakt met zijn Inner Language Trio maakte hij duidelijk in ’t Schuttershof in Middelburg.

Het veelzijdige Inner Language Trio van de Zwitserse pianist Christoph Stiefel met contrabassist Thomas Lähns en slagwerker Lionel Friedli in Middelburg.
Inner Language is gebaseerd op de ideeën van de Russische psycholoog en filosoof Lev Vygotksi. Stiefel gebruikte die om de muzikanten in het trio ieder hun eigen muzikale taal te laten spreken zonder dat er één domineert. Een typische component daarin is de overlap van ritmes, isoritmiek in Stiefels geval. Isoritmiek is een mal om te componeren, waarbij de melodie en de daarbij behorende onderdelen, zoals de ritmes, elkaar niet per se hoeven te volgen.

In ’t Schuttershof klonk jazz met een flinke dosis energie, maar ook ingetogener stukken, opgebouwd uit kalme ritmiek en lyrische klanken. In die laatste categorie produceerde Stiefel in zijn eentje kleine patroontjes of enkele samenklanken die hij ter plekke onderwierp aan een grondig onderzoek en flink varieerde. Soms kleurden bassist Thomas Lähns of Lionel Friedli op drums daarbij licht. Zo creëerde het trio warme golven waarop het goed meedrijven was.

Totdat je ging opletten wat er werkelijk speelde. Houvast bij een onderliggend ritme of melodie verdween na verloop van tijd door een subtiele verschuiving. Dat was knap. Het verschil in perceptie van wat er plaatsvond en de realiteit zette je regelmatig op het verkeerde been. Verschillende maatsoorten en ritmes konden gelijktijdig klinken en partijen werden onder en langs elkaar heen geschoven, maar het eindresultaat klonk als één samenhangend geheel. Dat was eigenlijk de essentie van het concert. Ook in de meer energieke stukken. Daar ontstond een groove die bij vele bezoekers minimaal het hoofd deed meeknikken.

Vaak starten Stiefel en Lähns daarbij unisono een lijn. Eén van de twee ging er mee aan de haal door initiële kleine verschuivingen en gezamenlijk breidde men die uit. Uiteindelijk kwamen de verschillende cadansen weer bij elkaar en startte een nieuwe ronde of zette een nieuw blok in. Stiefel gebruikt de ritmische verschuivingen om een spanning te creëren als uitgangspunt of draagvlak voor de melodieën en improvisaties. Bepaalde stukken bouwden sterk op een dergelijk melodie, die soms boven het geheel leek te zweven. Maar er waren ook momenten dat de melodie wat ondergesneeuwd leek in het geheel.

Soleren deden de heren gedreven en geïnspireerd. Stiefel bediende zich vaak van lekker wringende en dissonante tweeklanken, die hij in razend tempo op het klavier vond. En ja, ook hier weer veel nadruk op ritmiek en cadans of de perceptie daarvan, voortbouwend op en dwars er tegenin. Ook bij Lähns. Zijn solo’s waren percussief en expressief. Friedli hield het aanvankelijk bij wat kortere tussentijdse improvisaties en eenmaal barstte hij los in een explosieve en fascinerende aaneenschakeling van door elkaar lopende patronen.

Bij de eerste stukken van het concert zat er veel diversiteit in een uitvoering. Plots klonk dan ook een stukje swing in vieren of een break met harde accenten, op onverwachte plaatsen. Meer naar het einde van het concert ontaardde het in dwingende, meeslepende en doordenderende grooves.

CD-recensie - Jazzenzo

Get the Flash Player to see this player.

laatste updates

Image
Anderson-Bennink-Glerum-Van Kemenade 4tet

JIN heeft weer een internationale topact weten te boeken voor de jazzopening 2018. Niemand minder dan het internationaal vermaarde Anderson-Bennink-Glerum-Van Kemenade 4tet is te gast.

Lees meer

Media


Van de foto's van Lucas Hüsgen zijn afdrukken te verkrijgen, op professioneel papier, in passepartout, of ook ingelijst. Voor meer informatie: lh@lucashusgen.net.